बालकाण्डे चतुर्विंशः सर्गः ॥१-२४॥

From Jatland Wiki

श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे बालकाण्डे चतुर्विंशः सर्गः ॥१-२४॥

ततः प्रभाते विमले कृत आह्निकम् अरिन्दमौ ।
विश्वामित्रम् पुरस्कृत्य नद्याः तीरम् उपागतौ ॥१-२४-१॥

ते च सर्वे महात्मानो मुनयः संश्रित व्रताः ।
उपस्थाप्य शुभाम् नावम् विश्वामित्रम् अथ अब्रुवन् ॥१-२४-२॥

आरोहतु भवान् नावम् राजपुत्र पुरस्कृतः ।
अरिष्टम् गच्छ पन्थानम् मा भूत् काल विपर्ययः ॥१-२४-३॥

विश्वामित्रः तथा इति उक्त्वा तान् ऋषीन् प्रतिपूज्य च ।
ततार सहितः ताभ्याम् सरितम् सागरम् गमाम् ॥१-२४-४॥

तत्र शुश्राव वै शब्दम् तोय संरम्भ वर्धितम् ।
मध्यम् आगम्य तोयस्य तस्य शब्दस्य निश्चयम् ॥१-२४-५॥

ज्ञातु कामो महातेजा सह रामः कनीयसा ।

अथ रामः सरिन् मध्ये पप्रच्छ मुनि पुङ्गवम् ॥१-२४-६॥

वारिणो भिद्यमानस्य किम् अयम् तुमुलो ध्वनिः ।

राघवस्य वचः श्रुत्वा कौतूहल समन्वितम् ॥१-२४-७॥

कथयामास धर्मात्मा तस्य शब्दस्य निश्चयम् ।

कैलास पर्वते राम मनसा निर्मितम् परम् ॥१-२४-८॥

ब्रह्मणा नरशार्दूल तेन इदम् मानसम् सरः ।

तस्मात् सुस्राव सरसः सा अयोध्याम् उपगूहते ॥१-२४-९॥

सरः प्रवृत्ता सरयूः पुण्या ब्रह्म सरः च्युता ।
तस्य अयम् अतुलः शब्दो जाह्नवीम् अभिवर्तते ॥१-२४-१०॥

वारि संक्षोभजो राम प्रणामम् नियतः कुरु ।

ताभ्याम् तु तावुभौ कृत्वा प्रणामम् अतिधार्मिकौ ॥१-२४-११॥

तीरम् दक्षिणम् आसाद्य जग्मतुर् लघु विक्रमौ ।

स वनम् घोर संकाशम् दृष्ट्वा नरवरात्मजः ॥१-२४-१२॥

अविप्रहतम् ऐक्ष्वाकः पप्रच्छ मुनि पुंगवम् ।

अहो वनम् इदम् दुर्गम् झिल्लिका गण संयुतम् ॥१-२४-१३॥

भैरवैः श्वापदैः कीर्णम् शकुनैः दारुण आरवैः ।

नाना प्रकारैः शकुनैः वाश्यद्भिः भैरव स्वनैः ॥१-२४-१४॥

सिंह व्याघ्र वराहैः च वारणैः च अपि शोभितम् ।

धव अश्वकर्ण ककुभैः बिल्व तिन्दुक पाटलैः ॥१-२४-१५॥

संकीर्णम् बदरीभिः च किम् नु एतत् दारुणम् वनम् ।

तम् उवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ॥१-२४-१६॥

श्रूयताम् वत्स काकुत्स्थ यस्य एतत् दारुणम् वनम् ।

एतौ जनपदौ स्फीतौ पूर्वम् आस्ताम् नरोउत्तम ॥१-२४-१७॥

मलदाः च करूषाः च देव निर्माण निर्मितौ ।

पुरा वृत्र वधे राम मलेन समभिप्लुतम् ॥१-२४-१८॥

क्षुधा चैव सहस्राक्षम् ब्रह्म हत्या सम् आविशत् ।

तम् इन्द्रम् मलिनम् देवा ऋषयः च तपोधनाः ॥१-२४-१९॥

कलशैः स्नापयामासुः मलम् च अस्य प्रमोचयन् ।

इह भूम्याम् मलम् दत्त्वा देवाः कारुषम् एव च ॥१-२४-२०॥

शरीरजम् महेन्द्रस्य ततो हर्षम् प्रपेदिरे ।

निर्मलो निष्करूषः च शुद्ध इन्द्रो यथा अभवत् ॥१-२४-२१॥

ततो देशस्य सुप्रीतो वरम् प्रादाद् अनुत्तमम् ।

इमौ जनपदौ स्फीतौ ख्यातिम् लोके गमिष्यतः ॥१-२४-२२॥

मलदाः च करूषाः च मम अंग मल धारिणौ ।

साधु साधु इति तम् देवाः पाकशासनम् अब्रुवन् ॥१-२४-२३॥

देशस्य पूजाम् ताम् दृष्ट्वा कृताम् शक्रेण धीमता ।

एतौ जनपदौ स्फीतौ दीर्घ कालम् अरिन्दम ॥१-२४-२४॥

मलदाः च करूषाः च मुदिता धन धान्यतः ।

कस्य चित् अथ कालस्य यक्षी काम रूपिणी ॥१-२४-२५॥

बलम् नाग सहस्रस्य धारयन्ती तदा हि आभूत् ।
ताटका नाम भद्रम् ते भार्या सुन्दस्य धीमतः ॥१-२४-२६॥

मारीचो राक्षसः पुत्रो यस्याः शक्र पराक्रमः ।

वृत्त बाहुर् महा शीर्षो विपुला अस्य तनुर् महान् ॥१-२४-२७॥

राक्षसो भैरव आकारो नित्यम् त्रासयते प्रजाः ।

इमौ जनपदौ नित्यम् विनाशयति राघव ॥१-२४-२८॥

मलदांश्च करूषांश्च ताटका दुष्ट चारिणी ।

सा इयम् पन्थानम् आवृत्य वसति अध्यर्ध योजने ॥१-२४-२९॥

अत एव च गन्तव्यम् ताटकाया वनम् यतः ।

स्व बाहु बलम् आश्रित्य जहि इमाम् दुष्ट चारिणीम् ॥१-२४-३०॥

मत् नियोगात् इमम् देशम् कुरु निष्कण्टकम् पुनः ।

न हि कश्चित् इमम् देशम् शक्तो हि आगन्तुम् ईदृशम् ॥१-२४-३१॥

यक्षिण्या घोरया राम उत्सादितम् असह्यया ।

एतत् ते सर्वम् आख्यातम् यथा एतत् दारुणम् वनम् ।
यक्ष्या च उत्सादितम् सर्वम् अद्य अपि न निवर्तते ॥१-२४-३२॥

इति वाल्मीकि रामायणे आदिकाव्ये बाल काण्डे चतुर् विंशः सर्गः ॥

इति वाल्मीकि रामायणे आदि काव्ये बालकाण्डे चतुर्विंशः सर्गः ॥१-२४॥

Sarg 24 in English

Sarg 24 - Raam Goes to Muni's Aashram - 1

Muni Vishwaamitra Jee took bath in Gangaa River next day and came to its other bank. When they were crossing the river, a terrible sound was heard. On asking, Vishwaamitra Jee said - "Brahma Jee has built a lake named "Maanas Sar" on Kailaash Parvat through His will [that is why it is called "Maanas Sar]. A stream, Sarasaa (Sarayoo), has come out of that lake and passes surrounding Ayodhya. The same stream is joining the Gangaa here. So this sound is of its joining the Gangaa.

Then they arrived at the southern bank of Gangaa and started walking. On their way, Raam saw a horrible forest and said to Muni - "What is this forest? It seems that nobody has walked through this forest and many terrifying animals are making noise here." Vishwaamitra Jee said - "This forest was under two states before - Maladaa and Karooshaa. They were owned by Kutsth Vansh. Long ago, Indra got Brahm Hatyaa (killing of a Braahman) Paap (sin) because of killing Vritraasur. Rishi transferred that Paap to this piece of land by bathing Him by their Kamandal water. Pleased with this Indra gave it Var that "these two states will be very great, because this land has made me sinless.

Then came here Taatakaa Raakshasee who had the strength of 1,000 elephants. She was the wife of Sund. She had a son named Maareech. Maareech had a huge mouth, long arms, huge body. He was the cause of destruction of these kingdoms. We will meet Taatakaa on our way. That place is half Kos far from here. You will kill her with my permission. Nobody comes here because of her."

Back to Ramayana/ Bala Kanda